تاریخ و جغرافیا

اروپا

    دلایل نامگذاری اروپا به نخستین دوره‏هاى تاریخى مربوط مى‏شود. در زبان سامى جهت طلوع آفتاب را آچو (Acu) یا آسو (Asu) و سمتى را که خورشید غروب مى‏کرد اِرب (Erb) یا اریب (Irib) مى‏نامیدند. همین واژه‏ها وقتى از زبان فینیقى‏ها به فرهنگ یونانى‏ها نفوذ کرد، به کلمه آسیا و اروپا تبدیل شد. به این ترتیب که کلمه اولى به سرزمین‏هاى شرق دریاى اژه و عنوان اروپا به ممالک غربى این دریا اطلاق گردید. البته واژه‏هاى «آسیا» و «اروپا» گستره امروزى خود را، در قرون اخیر به دست آورده‏اند.اروپا یا شمال غرب دنیاى قدیم، بخشى از خشکى‏هاى نیمکره شمالى است که به شکل شبه‏جزیره در شمال غرب از آسیا جدا مى‏شود. اروپا در مقایسه با آسیا مانند شبه‏جزیره‏اى بزرگ است که از شرق به غرب باریک‏تر مى‏شود. این قاره از سمت جنوب غربى و از طریق تنگه جبل‏الطارق، چهارده کیلومتر با آفریقا فاصله دارد و در جنوب شرقى به آسیاى صغیر منتهى مى‏گردد. مرز شرقى اروپا را خطالرأس کوه‏هاى «اورال»، رودخانه «اورال» و چاله «ماینچ» تشکیل مى‏دهد. حد غربى این قاره، شبه‏جزیره برتانى است.[1]

ادامه مطلب
   + غلامرضا جاویدی ; ۱٠:۳۳ ‎ب.ظ ; ٢۳ بهمن ۱۳٩٢
    پيام هاي ديگران ()